باید دانست فرهنگ راهی به انتخاب ملل گوناگون برای دستیابی به نیازهای زیستی و غیر زیستی است و در صورتی که مردم احساس کنند فرهنگ پاسخگوی نیازهای آن ها نیست یا آن را کنار می گذارند و یا به قرائت و ابداع شیوه های نوین و تعاریف خاص می کنند . البته با آغاز نوگرایی در ایران و ظهور و رشد فردگرایی انسان ها به تناسب درک خود از موقعیت ها و رابطه های خود تعاریف منحصر به فرد پیدا می کنند . این مساله را در شیوه های عزاداری محرم نیز می توان به وضوح دید . هیات های سیاسی مثل ثاراله و ... سعی در انطباق واقعه عاشورا با نظام و سیاست و جنگ تحمیلی هستند ِ روایت مردم عادی و بازاریان از عاشورا مبتنی بر نوعی نظام پاداش و تنبیه است و موسیقی هیات های خاص جوانان بدون روحانی و با ملودی های جدید است . البته وظیفه جامعه شناس قضاوت در این باره نیست